Jak oduczyć dziecko ssania smoczka?
Smoczek pociesza, uspokaja i pomaga zasnąć. Jednak ten przyjaciel naszego malucha w pewnym momencie może stać się przyczyną kłopotów np.: krzywego zgryzu. Trzeba więc wziąć się za oduczanie pociechy nawyku ssania smoczka. Już kiedy dziecko skończy 6 miesięcy możemy pomyśleć o odzwyczajaniu od ssania. Pożegnanie „pocieszyciela” to bardzo indywidualna sprawa, jedne dzieci we właściwym sobie okresie same go odrzucają, innym trzeba w tym pomóc. Na pewno nie wolno krzyczeć na malca i siłą odbierać mu smoczka.
Dobrze jest stopniowo przyzwyczajać malucha do nieobecności smoczka np.: na początku nie zabierać go (smoczka oczywiście) na spacery, później spróbujmy nie dawać go dziecku przez cały dzień. Warto porozmawiać z maluchem, powiedzieć mu, że smoczki są dla małych dzieci, a on już przecież jest duży i że trzeba smoczek wyrzucić, pokazać mu dzieci w jego wieku, które już nie ssą smoczka. Przy takiej rozmowie warto podkreślić, że zawsze jak będzie odczuwało potrzebę ssania smoczka może przyjść do mamy i się przytulić. Potem można zorganizować uroczyste pożegnanie smoczka i uczcić to np.: wycieczką do zoo. Nie zapomnijmy też naszej pociechy pochwalić.
Innym sposobem jest schowanie smoczka i wytłumaczenie brzdącowi, że smoczek się zgubił. W takiej sytuacji można w domu poustawiać miseczki z kawałkami owoców lub chrupkami żeby dziecko mogło zająć czymś buzię. Trzeba dużo z malcem rozmawiać, śpiewać, po prostu zająć je tak, aby zapomniało o smoczku. Może sprawić dziecku nową przytulankę, w której znajdzie pocieszenie po stracie smoczka. Nie daj się złamać jeśli dziecko protestuje, płacze i domaga się nowego smoczka, po pewnym czasie uspokoi się, bo przecież nie dzieje mu się nic złego. Przytul malucha, żeby czuł się bezpieczny.
Kolejny sposób to nacięcie nożyczkami gumowej końcówki smoczka, tak aby powstała dziura. Wtedy tłumaczymy dziecku, że smoczek się popsuł np.: myszka go pogryzła. Maluch z czasem straci zainteresowanie takim wybrakowanym smoczkiem, którego nie może possać.
Bardziej radykalne sposoby to: posmarowanie gumowej części smoczka sokiem z cytryny, musztardą (nie za ostrą!) lub chrzanem (tylko nie wszystko na raz!). Można też pomoczyć smoczek w piołunie. Do części gumowej smoczka można wsypać odrobinę pieprzu i zrobić małą dziurkę w smoczku. Dziecko po possaniu takiego smoczka, potraktowanego jednym z tych środków, pewnie samo już go więcej nie będzie chciało.
A kiedy już pozbędziemy się smoczka z życia naszego malca, pamiętajmy aby powtarzać dziecku, że doskonale radzi sobie bez smoczka i że jesteśmy z niego dumni.
Smoczek pociesza, uspokaja i pomaga zasnąć. Jednak ten przyjaciel naszego malucha w pewnym momencie może stać się przyczyną kłopotów np.: krzywego zgryzu. Trzeba więc wziąć się za oduczanie pociechy nawyku ssania smoczka. Już kiedy dziecko skończy 6 miesięcy możemy pomyśleć o odzwyczajaniu od ssania. Pożegnanie „pocieszyciela” to bardzo indywidualna sprawa, jedne dzieci we właściwym sobie okresie same go odrzucają, innym trzeba w tym pomóc. Na pewno nie wolno krzyczeć na malca i siłą odbierać mu smoczka.
Dobrze jest stopniowo przyzwyczajać malucha do nieobecności smoczka np.: na początku nie zabierać go (smoczka oczywiście) na spacery, później spróbujmy nie dawać go dziecku przez cały dzień. Warto porozmawiać z maluchem, powiedzieć mu, że smoczki są dla małych dzieci, a on już przecież jest duży i że trzeba smoczek wyrzucić, pokazać mu dzieci w jego wieku, które już nie ssą smoczka. Przy takiej rozmowie warto podkreślić, że zawsze jak będzie odczuwało potrzebę ssania smoczka może przyjść do mamy i się przytulić. Potem można zorganizować uroczyste pożegnanie smoczka i uczcić to np.: wycieczką do zoo. Nie zapomnijmy też naszej pociechy pochwalić.
Innym sposobem jest schowanie smoczka i wytłumaczenie brzdącowi, że smoczek się zgubił. W takiej sytuacji można w domu poustawiać miseczki z kawałkami owoców lub chrupkami żeby dziecko mogło zająć czymś buzię. Trzeba dużo z malcem rozmawiać, śpiewać, po prostu zająć je tak, aby zapomniało o smoczku. Może sprawić dziecku nową przytulankę, w której znajdzie pocieszenie po stracie smoczka. Nie daj się złamać jeśli dziecko protestuje, płacze i domaga się nowego smoczka, po pewnym czasie uspokoi się, bo przecież nie dzieje mu się nic złego. Przytul malucha, żeby czuł się bezpieczny.
Kolejny sposób to nacięcie nożyczkami gumowej końcówki smoczka, tak aby powstała dziura. Wtedy tłumaczymy dziecku, że smoczek się popsuł np.: myszka go pogryzła. Maluch z czasem straci zainteresowanie takim wybrakowanym smoczkiem, którego nie może possać.
Bardziej radykalne sposoby to: posmarowanie gumowej części smoczka sokiem z cytryny, musztardą (nie za ostrą!) lub chrzanem (tylko nie wszystko na raz!). Można też pomoczyć smoczek w piołunie. Do części gumowej smoczka można wsypać odrobinę pieprzu i zrobić małą dziurkę w smoczku. Dziecko po possaniu takiego smoczka, potraktowanego jednym z tych środków, pewnie samo już go więcej nie będzie chciało.
A kiedy już pozbędziemy się smoczka z życia naszego malca, pamiętajmy aby powtarzać dziecku, że doskonale radzi sobie bez smoczka i że jesteśmy z niego dumni.